Τεύχος: Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2011

Για τους σημερινούς σαραντάρηδες και πάνω ήταν σαν ένα μακρινό όνειρο. Θα καταφέρναμε ποτέ να έχουμε ξανά την ανεξάρτητη Αρμενία; Και όμως, πριν από είκοσι ακριβώς χρόνια, παρουσιάστηκε η ιστορική στιγμή: η δεύτερη ανεξαρτησία της Αρμενίας μέσα στον εικοστό αιώνα έγινε πραγματικότητα.

Δεν θα αναφερθούμε εδώ στα γεγονότα που σημάδεψαν εκείνη την εποχή, ούτε στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν. Εξάλλου, δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε το ιστορικό. Όμως, με αφορμή αυτή την επέτειο, θα θέλαμε να εκφράσουμε και να μοιραστούμε με τους αναγνώστες μας τα εξής, που θεωρούμε σημαντικά:

Πρώτα απ' όλα, τη βαθιά μας πεποίθηση ότι μόνο στο πλαίσιο ενός ισχυρού, ανεξάρτητου κράτους μπορεί ο αρμενικός λαός ανά τον κόσμο να αγωνίζεται για την ασφάλειά του και να υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα και τα δικαιώματά του.

Δεύτερον, την εξίσου βαθιά πεποίθηση ότι ο αρμενικός λαός είναι ένα αδιάσπαστο σύνολο, είτε είναι στην Αρμενία και στο Καραμπάχ είτε στη διασπορά. Η γεωγραφική μας θέση είναι άμεση συνέπεια της Γενοκτονίας και της εκκένωσης των ιστορικών μας εδαφών στη δυτική Αρμενία και τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει ως εθνική οντότητα.

Τρίτον, την ανάγκη να συνεχίσουμε τον εθνικό μας αγώνα, με πρωτοπόρα τη δημοκρατία της Αρμενίας αλλά και με τη συμβολή και τη συνεργασία της διασποράς, για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Τουρκία. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις της Αρμενίας οφείλουν να μην παρακάμψουν αυτό το εθνικό μας ζήτημα στις διμερείς σχέσεις με την Τουρκία και να αποσύρουν τις υπογραφές τους από τα γνωστά πρωτόκολλα που βλάπτουν τα εθνικά μας συμφέροντα.

Τέταρτον, το ζήτημα του Καραμπάχ παραμένει χωρίς λύση στο διεθνές επίπεδο, αλλά καμία λύση δεν μπορεί να αγνοεί τον αγώνα του λαού του για αυτοάμυνα και ανεξαρτησία, που φέτος κλείνει επίσης είκοσι χρόνια. Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της μακρινής Ουρουγουάη είναι το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο σε σχέση με το θέμα αυτό από το 1991 ως σήμερα.

Πέμπτον, την ανάγκη να υπερασπιστούν όλοι τη δημοκρατική πορεία της Αρμενίας και τον αγώνα για μια κοινωνικά και οικονομικά δίκαιη κοινωνία, στην οποία οι κάτοικοι θα προοδεύουν και θα ευημερούν και δε θα αναγκάζονται να μεταναστεύουν σε άλλες χώρες. Ιδιαίτερα αυτό το ζήτημα, είκοσι χρόνια μετά την ίδρυση του νέου κράτους, παραμένει ένα βαρύ πλήγμα, μια ανοιχτή πληγή που δεν λέει να κλείσει.

Στην ιστορικά δύσκολη περίοδο που διανύουμε στην ευρύτερη περιοχή μας, όταν η οικονομική και κοινωνική κρίση χτυπά ανελέητα τους λαούς, όταν τα τύμπανα του πολέμου ηχούν από κοντά και οι αναταραχές πολλαπλασιάζονται επικίνδυνα, η εικοστή επέτειος της ανεξάρτητης Αρμενίας είναι πρόκληση για όλο τον αρμενικό λαό. Επειδή τίποτα δεν χαρίζεται, το να κρατήσουμε με νύχια και με δόντια αυτά που κερδίσαμε είναι υποχρέωση όλων μας. Και το να παλεύουμε για να τα καλυτερεύσουμε, επίσης.